جوهر ز آب آینه موج خطر کشید

هنگامه تمتع این باغ فتنه داشت

سرو و چنار دست به جای ثمر کشید

عرض کمال رونق بازار ما شکست

روشن نشد که از چه بیابان رسیده ایم

باید چو شمع خار قدم تا سحر کشید

گردن کشان به عرصه تقدیر چون هلال