روشن نشد که از چه بیابان رسیده ایم

سرو و چنار دست به جای ثمر کشید

عرض کمال رونق بازار ما شکست

جوهر ز آب آینه موج خطر کشید

باید چو شمع خار قدم تا سحر کشید

گردن کشان به عرصه تقدیر چون هلال

تیغی کشیده اند که خواهد سپر کشید