شورتوفان حوادث بر محیط افتاده است

بر امید ساحلی چون موج دست و پا زنید

بر فروغ شمع بیداد نفس تیغ است و بس

چند چون زنگار بر آیینه دلها زنید

بعد ازین چون موج می بر کشتی صهبا زنید

باز آغوش دم تیغی مهیاکرده ایم

خنده ای از بخیه می باید به زخم ما زنید