خنده ها چون باده باید از لب مینا زنید

گر برون تازید از آرایش نام و نشان

تخت آزادی به دوش همت عنقا زنید

رنگ گل را ترجمان گر غنچه باشد خوش اداست

کلفت خمیازه از درد شکستن بدتر است

تا به کی حسرت کشد سنگی به جام ما زنید

زان پری جز بی نشانی بر نمی دارد نقاب