زان پری جز بی نشانی بر نمی دارد نقاب

خنده ها چون باده باید از لب مینا زنید

کلفت خمیازه از درد شکستن بدتر است

تا به کی حسرت کشد سنگی به جام ما زنید

تا ابد گر شیشه تحقیق بر خارا زنید

عمر ها شد ناز فطرت سرنگون خجلت است

دامن .گردی که دارید اندکی بالا زنید