طاعت کجاست ، کاش دو روزی گنه کنید

پیش از اجل تهیه مردن کمال ماست

آن به که فکربیگه خود را پگه کنید

زبن پارساییی که سر و برگ خجلت است

گر خامشی چراغ فروزد در این بساط

چون شخص سرمه خورده نفس را نگه کنید

دیر و حرم به سیر گریبان نمی رسد