یادی از کیفیت آن الفت آبادم دهید

خوش خرامان داد طبع سست بنیادم دهید

خاک من بیش از غباری نیست بر بادم دهید

در فرامش خانه هستی عدم گم کرده ام

از خیالش در دلم ارژنگها خون می خورد

یک سر مو کاش سر در کلک بهزادم دهید

نغمه دردی به صد خون جگر پرورده ام