زان مژه نیش جگرکاوی به فصادم دهید

زین تهی دستی که بر سامان فقر افزوده ام

صفر اعداد کمالم منصب صادم دهید

خون مشتاقان نباید بی تامل ریختن

فرصت سعی فنا ذوق وصال دیگر است

جان کنی گر رخصتی دارد به فرهادم دهید

تا نخندد از غبارم تهمت آزادگی