جان کنی گر رخصتی دارد به فرهادم دهید

خون مشتاقان نباید بی تامل ریختن

زان مژه نیش جگرکاوی به فصادم دهید

فرصت سعی فنا ذوق وصال دیگر است

تا نخندد از غبارم تهمت آزادگی

بعد مردن هم کف خاکم به صیادم دهید

نیست چون آیینه دل پرده ناموس حسن