بعد مردن هم کف خاکم به صیادم دهید

فرصت سعی فنا ذوق وصال دیگر است

جان کنی گر رخصتی دارد به فرهادم دهید

تا نخندد از غبارم تهمت آزادگی

نیست چون آیینه دل پرده ناموس حسن

شیشه مقداری به یاد آن پریزادم دهید

پر فرامش رفته ام دور از طربگاه وفاق