شیشه مقداری به یاد آن پریزادم دهید

تا نخندد از غبارم تهمت آزادگی

بعد مردن هم کف خاکم به صیادم دهید

نیست چون آیینه دل پرده ناموس حسن

پر فرامش رفته ام دور از طربگاه وفاق

گر به یاد کس رسم از حال من یادم دهید

سرمه ام ، پیش که نالم ، شرم آن چشمم گداخت