پی غبار خیالی رسانده ایم به طور

ز اهل قال توان بوی درد دل بردن

به جای نغمه اگر خون کشد رگ طنبور

جهان طربگه دیدار و ما جنون نظران

کشیده اند در این معرض پشیمانی

عسل تلافی نیش از طبیعت زنبور

ز موج درخور جهدش شکست می بالد