سعی بیتابم کمند جذبه آسودگی ست

سوخت آخر همچو سنگ سرمه در طبعم شرار

آهم از خاکستر دل سرمه آلود حیاست

ناله خاموش داغم چون نسیم لاله زار

از تپیدن می رسد هر جزو دریا درکنار

آتش رنگی که دارد این چمن بی دود نیست

آب می گردد به چشم شبنم از بوی بهار