دیده ها در جلوه کاهت زخمی خمیازه اند

آب می گردد به چشم شبنم از بوی بهار

ای که هوشت نغمه از بال و پری وامی کشد

بر شکست شیشه ما هم زمانی گوش دار

باده جام تحیر نیست جز رنگ خمار

عمرها شد در خیال آفتاب و آینه

سایه وار از الفت زنگار می دزدم کنار