ترانه نگه واپسین چه ابرام است

درت اگر همه دست و دل است وامگذار

قناعت آینه ای نیست مختلف تمثال

غبار خود به ره منت صفا مگذار

ز خود ودیعت حسرت در این سرا مگذار

جبین شمع به قدر نم آشیان صباست

تو نیز یک دو عرق دامن حیا مگذار