جبین شمع به قدر نم آشیان صباست

غبار خود به ره منت صفا مگذار

ترانه نگه واپسین چه ابرام است

ز خود ودیعت حسرت در این سرا مگذار

تو نیز یک دو عرق دامن حیا مگذار

حمایت تو بهارآفرین چتر گل است

به فرق بی کلهان دست بی حنا مگذار