چشم تا واکرده ای رنگ از نظرها رفته است

سبزه را از خواب غفلت چند بردارد بهار

از صلای رنگ عیش انجمن غافل مباش

پاره هایی چند بر خون جگر دارد بهار

از نسیم صبح دامن بر کمر دارد بهار

بی فنا نتوان گلی زین هستی موهوم چید

صفحه ما گر زنی آتش شرر دارد بهار