بر هوا چون گردبادم بی گریبان نیست سر

بر خیالی بسته ام دستار نیرنگ حباب

ورنه بر دوشی که دارم غیر بهتان نیست سر

بسکه فکر نیستی می بالد از اجزای من

چون گهر چندی ز موج آزاد باید زیستن

تا به قیدگردن افتاده است غلتان نیست سر

اهل همت دامن ازگرد ندامت شسته اند