خمیازه بهار است نفس ، جام سحرگیر

اقبال به آتش همه یاس است ندامت

گرتاج به فرق تونهد دست به سرگیر

در محفل هستی منشین محو اقامت

آسودگی دهرکمینگاه تپشهاست

هر سنگ که بینی پرپرواز شررگیر

رنگ دو جهان ریخته اند از تپش دل