گرچه رنگ شوخ چشمی برنمی دارد حیا

نیست بی ایجاد گوهر موج این دریای ناز

بسکه ابرام نیاز از بیخودی بردیم پیش

چین ابرو شد تبسم بر لب گویای ناز

در عرق یک سر نگه می پرورد سیمای ناز

در چمن ، رعنایی سرو لب جویم کداخت

ازکجا افتاده است این سایه بالای ناز