گر همه سنگ شود دنگ نگردد هرگز

دور وهمی ست که بر جام سپهر افتاده ست

بی تکلف سر بی ننگ نگردد هرگز

هرکه دارد تپشی در جگر از شعله عشق

پستی طبع که چون آبله پا ازلی ست

گر تناسخ زند اورنگ نگردد هرگز

فکر روزی ست که پرمی کشد از مغز وقار