من که چون گل از ضعیفی رنگ می بازم هنوز

سوختن از شعله من خامی حسرت نبرد

دیده ام انجام کار و داغ آغازم هنوز

کی برم چون صبح کام از عشرت جان باختن

مشت خاکم تا کجا چرخم به پستی افکند

نقش پا گر افسرم سازد سرافرازم هنوز

شبنم رم طینتم بیدل گر افسردم چه باک