لذت درد محبت هم تماشاکردنی ست

اضطراب موج راساحل بود فریادرس

چون حیا غالب شود غیر از خموشی چاره نیست

هرکه باشد چون گهر در آب می دزدد نفس

دل به ذوقی می خورد خونم که نتوان گفت بس

کاروان عمر بیدل مقصدش معلوم نیست

می چکد اشک و قیامت می کند شور جرس