تا توانی صبر کن بیدل در این کلفت سرا

بی خروشی نیست گر سنگی خورد بر پای کس

می روی از خود دمی هم وضع آزادی برآ

خانه را روشن کن ، آتش زن به بنیاد هوس

چون سحر آخر پر پرواز خواهد شد نفس