نقش دامم دیدی از نیرنگ صیادم مپرس

تا مژه در جنبش آید عافیت خاکستر است

شمع بزم یاسم از اشک شررزادم مپرس

همچو طاووسم به چندین رنگ محو جلوه ای

کس در این محفل زبان دان چراغ کشته نیست

از خموشی سرمه گردیدم ز فریادم مپرس

آب در آیینه بیدل حرف زنگار است و بس