آب در آیینه بیدل حرف زنگار است و بس

نقش دامم دیدی از نیرنگ صیادم مپرس

کس در این محفل زبان دان چراغ کشته نیست

از خموشی سرمه گردیدم ز فریادم مپرس

سیل اگر گردی سراغ کلفت آبادم مپرس