کس در این محفل زبان دان چراغ کشته نیست

شمع بزم یاسم از اشک شررزادم مپرس

همچو طاووسم به چندین رنگ محو جلوه ای

نقش دامم دیدی از نیرنگ صیادم مپرس

از خموشی سرمه گردیدم ز فریادم مپرس

آب در آیینه بیدل حرف زنگار است و بس

سیل اگر گردی سراغ کلفت آبادم مپرس