در این چمن اثر اشک شبنم آینه است

چو صبح ضبط خود آید مگر به کار نفس

به رنگ شمع سحرفرصتی نمی خواهد

خزان عشرت و رنگینی بهار نفس

که آب شد سحر از شرم گیرودار نفس

غرور هستی ما را گر انتقامی هست

بس است اینکه خمیدیم زبر بار نفس