گفتگو هم عالمی دارد نفس فرسود باش

زیب هستی چیست غیر از شور عشق و ساز حسن

نکهت گل گر نه ای دود دماغ عود باش

از خموشی گر بچینی دستگاه عافیت

راحتی گر هست در آغوش سعی بیخودیست

یک قلم لغزش چو مژگانهای خواب آلود باش

مومیایی هم شکستن خالی از تعمیر نیست