غنچه ات از بیخودی فال شکفتن می زند

گر نه ای طاووس باری رخت آتشکار باش

سیر چشمی ذره از مهر قناعت بودن ست

پیش مردم اندکی ، در چشم خود بسیار باش

ای ز سر غافل ، برو بیمغزی دستار باش

تا به کی باشد دل از خجلت شماران نفس

سبحه بیکار است چندی گرم استغفار باش