شکفتن با مزاج کلفت انجامم نمی سازد

چه صنعت در زه ایمای حکم اندازد شست استش

نه تنها باده از بوس لب او جام می گیرد

حنا هم زان کف پای نگارین گل به دست استش

چو آن چینی کز ابروی تغافل رنگ بست استش

به کانون خیال آن شعله موهومی انجامم

که در خاکستر امید دم صبح الست استش