جهان با این پرافشانی ندارد بوی آزادی

ز جوی شیر واشد لغزش رفتار فرهادش

ثبات رنگ امکان صورت امکان نمی بندد

فلک آخر ز روز و شب دو مو شد کلک بهزادش

برون آشیان در بیضه پرورده ست فولادش

سخن بی پرده کم گو از زبان خلق ایمن زی

چراغ زیر دامن نیست چندان زحمت بادش