تا زور چه همت گسلد اینهمه بندش

تسلیم به غارتکده یاس ندارد

جز سجده که ترسم ز جبینم ببرندش

چون من ز دل خاک کمربسته جهانی

تشویش دل کس نتوان سهل شمردن

زان شیشه حذر کن که به راهت شکنندش

دل فتنه شورافکن هنگامه هستی است