تشویش دل کس نتوان سهل شمردن

جز سجده که ترسم ز جبینم ببرندش

چون من ز دل خاک کمربسته جهانی

تا زور چه همت گسلد اینهمه بندش

زان شیشه حذر کن که به راهت شکنندش

دل فتنه شورافکن هنگامه هستی است

نه مجمر گردون و یک آواز سپندش