نه مجمر گردون و یک آواز سپندش

تشویش دل کس نتوان سهل شمردن

زان شیشه حذر کن که به راهت شکنندش

دل فتنه شورافکن هنگامه هستی است

بیدل به که گویم غم بیداد محبت

این تیر نه آهی ست که از دل شکنندش