به ساحل موج این دریا شکستن می برد زودش

به تقلید سرشکم ، ابر شوخی می کند اما

ز بس کم مایگی آخر فشاری می دهد جودش

سلامت آرزو داری برو ترک سلامت کن

نپنداری ز جام قرب زاهد نشئه ای دارد

دلیل دوری است اینها که در یاد است معبودش

خیال اندود هستی نقش موهومی که من دارم