به تقلید سرشکم ، ابر شوخی می کند اما

نمی دانم چه می گوید زبان عجز فرسودش

شبستان سیه بختی ندارد حاجت شمعی

بس است از رنگ من آرایش فرش زر اندودش

ز بس کم مایگی آخر فشاری می دهد جودش

سلامت آرزو داری برو ترک سلامت کن

به ساحل موج این دریا شکستن می برد زودش