جنون مضرابی ناموس الفت نغمه ها دارد

مه نو خم شود چندان که از دوش اوفتد عیدش

به چندین جام نتوان جز همان یک نشئه پیمودن

تو هم پیمانه ای داری که پرکرده ست جمشیدش

شکست از هر چه باشد می زند بر سایه امیدش

چه مقدار آگهی بر خویش چیند قطره از دریا

خیالت راست تحقیقی که ممکن نیست تقلیدش