چو آب آینه سرچشمه نیست در کارش

چمن به فیض بیابان ناامیدی نیست

که از شکستن دل آب می خورد خارش

محیط فیض قناعت که موجش استغناست

ندارد آن همه تخمین عرصه امکان

ببند چشم و بپیما فضای مقدارش

بساط خامش هستی ستیزه آهنگم