ندارد آن همه تخمین عرصه امکان

که از شکستن دل آب می خورد خارش

محیط فیض قناعت که موجش استغناست

چو آب آینه سرچشمه نیست در کارش

ببند چشم و بپیما فضای مقدارش

بساط خامش هستی ستیزه آهنگم

مگر رسد به نوای گسستن تارش