ببند چشم و بپیما فضای مقدارش

محیط فیض قناعت که موجش استغناست

چو آب آینه سرچشمه نیست در کارش

ندارد آن همه تخمین عرصه امکان

بساط خامش هستی ستیزه آهنگم

مگر رسد به نوای گسستن تارش

کباب همت آن رهروم که در طلبت