غرور عشق تنزه بساط خودرایی ست

دل دو نیم دهد باز یاد منقارش

ز جلوه تو جهان کاروان آینه است

به هر چه می نگرم حیرتی است در بارش

دماغ کس نخرد گلفروش بازارش

فریب عشرت طوبی که می خورد بیدل

به رنگ سایه سر ما و پای دیوارش