به هر چه می نگرم حیرتی است در بارش

ز ناله بلبلم آسوده است و می ترسم

دل دو نیم دهد باز یاد منقارش

ز جلوه تو جهان کاروان آینه است

غرور عشق تنزه بساط خودرایی ست

دماغ کس نخرد گلفروش بازارش

فریب عشرت طوبی که می خورد بیدل