بپرس از موی چینی تا چه در سر داشت فغفورش

تلاش منصب عزت ندارد حاصلی دیگر

همین رنج خمیدن می کند بر دوش مزدورش

خیالات دماغ جاه تا محشر جنون دارد

محالست این که کام تشنه دیدار تر گردد

ز موسی جمع کن دل آتش افتاده ست در طورش

به ذوق امتحان ملک سلیمان گر زنی بر هم