به ذوق امتحان ملک سلیمان گر زنی بر هم

بپرس از موی چینی تا چه در سر داشت فغفورش

محالست این که کام تشنه دیدار تر گردد

ز موسی جمع کن دل آتش افتاده ست در طورش

نیابی سرمه واری تا کشی در دیده مورش

همه زین قاف حیرت صید عنقا می کنیم اما

هنوز از بی نیازی بیضه نشکسته ست عصفورش