که در هر سر خمستان دگر می جوشد از شورش

سراغ گرد تحقیقی نمی باشد درین وادی

سیاهی می کند خورشید هم من دیدم از دورش

نمی دانم چه ساغر دارد این دوران خودرایی

گزند ذاتی از بنیاد ظالم کم نمی گردد

به موم از پرده زنبور نتوان برد ناسورش

به این شوری که مجنون خیال ما به سر دارد