گزند ذاتی از بنیاد ظالم کم نمی گردد

سیاهی می کند خورشید هم من دیدم از دورش

نمی دانم چه ساغر دارد این دوران خودرایی

که در هر سر خمستان دگر می جوشد از شورش

به موم از پرده زنبور نتوان برد ناسورش

به این شوری که مجنون خیال ما به سر دارد

مبادا صبح محشر با نفس سازند محشورش