دل جمع آرزو داری بساط گفتگو طی کن

که آزادی پر افشان نیست از آواز زنجیرش

نفس می بست بر عمر ابد ساز حباب من

به یک بست وگشاد چشم آخر شد بم و زیرش

که گوهر بر شکست موج موقوف است تعمیرش

به صحرایی که صیادش کمند زلف او باشد

اگر معنی شود جستن ندارد گرد نخجیرش