پری به سنگ زند شیشه خانه نازش

به هر زمین که خرام تو شوخی انگیزد

چمن به خنده نگیرد غبار گلبازش

به محفلی که نگاهت جنون کند تعمیر

به خانه ای که مقیمان انتظار تواند

زنند از آینه ها حلقه بر در بازش

من و جنون زده اشکی که چون به شور آید