خیال عشق چندان شست اوراق دلایل را

جهانتاب است شمع و بیضه عنقاست فانوسش

تبسم ریز صبحی رفت از گلشن که تا محشر

به هر سو غنچه ها لب می کند از حسرت بوسش

که در آیینه نتوان یافتن تمثال جاسوسش

نوید وصل آهنگی ست وقف ساز نومیدی

اگر دل بشکند زین نغمه نگذارند مایوسش